Beklenen gerçekleşti... Fransa AB Anayasası’na “hayır” dedi. Fransa’da milli hassasiyetin, milli egemenliğin, milliyetçiliğin galip geldiğini söylemek mümkün… Hayır oyları, Fransızların ‘egemenliklerini AB ile paylaşmayacaklarını’ gösterdi. AB’nin ‘hayır oyları ile’ yaşadığı bu krizi kısa sürede atlatıp, normale dönmesi hayli güç gibi görünüyor. Fransızların ‘hayır’ı diğer AB üyelerinde yapılacak Anayasa oylamalarını da etkileyecektir. Diğer Anayasa oylamalarından da ‘hayır’ çıkması sürpriz olmaz. Uzmanlara göre, ''hayır'' oyları AB'yi dağıtabilir. Beklediğimiz diğer bir gelişme de bu aslında; yani AB’nin dağılması… Neden? Çünkü; AB, ömrünü tamamlamış bir oluşumdur. AB’nin bugün ciddi ekonomik sorunları vardır, işsizlik oranı giderek artmaktadır, ihracatı düşmektedir. Avrupa’da enerji kaynakları tükenmiştir. Uzmanlara göre, 2025’de Avrupa yeraltı kaynakları bakımından tamamen dışa bağımlı hale gelecektir. Birbirleri ile olan ilişkilerinde siyasi sorunlar vardır, çekişmeler vardır. Özellikle AB içerisindeki büyükler ile küçükler arasındaki sorunların birkaç günde halledilmesini beklemek de saflık olur.

Türkiye’nin yaklaşık elli yıllık AB siyasetinin, AB serüveninin boşa gittiğini söylemek için şimdi tam zamanı… Zaten hep söylüyorduk, ‘bu süreç, içi boş bir süreçtir’ diye… Türkiye’nin sonu karanlık olan bu süreçten kurtulması en büyük dileğimizdir. Bunun AB’nin dağılması ile gerçekleşmesi bizleri daha da mutlu eder. Zira, yaklaşık elli yıllık süreçte Türkiye kendi egemenliği, bağımsızlığı konusunda tavizlere zorlandı, hiçbir aday ülkenin maruz kalmadığı, kabulü güç olan isteklerle, baskılarla karşılaştı. Bu süreçte AB’yi iç siyasette kullanmayı amaç edinmiş yetersiz, teslimiyetçi hükümetler de Türkiye’nin AB kapısında zaman ve güç kaybetmesine katkıda bulundular. Gümrük anlaşmaları ile Türkiye büyük ekonomik zarara uğratıldı. Türkiye’nin parçalanması için hazırlanmış tuzaklar ‘AB üyeliği’ yolunda görmezlikten gelindi. Ege’de, Kıbrıs’ta taviz verildi, Kerkük’te taviz verildi. AB istedi, teröristler bile affedildi. Bugün hala bitmemiş bir terör sorunumuz varsa bu AB sürecinin Türkiye’ye ödettiği bedellerden birisidir. AİHM’nin siyasi kararlarına bile boyun eğildi, Türkiye’yi şikâyet eden kurum ve kişilere tazminat üstüne tazminat ödendi. Bizdeki teslimiyetçiler, gerekirse AB yolunda egemenliğin bile paylaşılması gerektiğini savunuyorlardı. Onun için Anayasa değişikliği bile yapmaktan çekinmediler… Anayasa değişikliği ile uluslararası antlaşmalar Anayasa’nın üstüne çıkarıldı. Parola ‘bir adım önde olmaktı’. Avrupa’nın şu an istemediği, ancak ilerde istemesi muhtemel olan istekler bile yasalaştırıldı. Kıbrıs, Ege ‘bir adım önde olmak’ adına satıldı. Adı, Kıbrıs’la özdeşleşmiş ‘Milli Kahraman Denktaş’ küstürüldü. Kerkük’te Türkmenlerin katline seyirci kalındı. Patrikhane’nin başına buyruk hareket etmesi bile bu adamları rahatsız etmedi. Teröristbaşının yeniden yargılanması, hatta serbest bırakılması talepleri bile rahatsız etmedi. Bu sebeple Türk adaletine yapılan hakaret yutuldu.

Bir de üzerinde durulması gereken başka bir husus var… Hala Türk milleti bu AB konusunda aldatılmaya çalışılıyor. Kimilerine göre; Anayasa oylamalarında ‘hayır oyları’nın fazla çıkması Türkiye’nin AB sürecini etkilemezmiş. Sıkça bu durum dile getirilmeye başlandı. Avrupa’dan da bu yönde açıklamalar geliyor. Tabi ki Avrupa, Türkiye’nin umutsuzluğa kapılıp AB sürecine son vermesini istemiyor. Fakat Türk milletine söylenmeyen şu; Anayasaya karşı çıkanlar Türkiye'nin üyeliğine de karşılar. Ayrıca birlik dağılırsa süreç de kalmaz.

Türkiye’de AB yolunda Türkiye’nin tüm kazanımlarını bir kalemde silmek, AB’ye teslim olmak isteyenler vardı. Bu teslimiyetçilere, mandacılara Fransız halkı bu amaçla olmasa bile çok büyük bir ders verdi. Ders şu idi; egemenlik milletindir, her şeyin üstündedir ve ne pahasına olursa olsun yabancı ellere teslim edilmemelidir.

Biz Türkçüler, Türk egemenliğinin, bağımsızlığının devamı, Türk milletinin varlığı, Türk devletinin sürekliliği için gücümüzün, sesimizin yettiği yere kadar mücadeleye devam edeceğiz.

Tanrı Türk'ü Korusun!

Salur Beğ


1 Haziran 2005